Κρήνη Μοροζίνι (Ηράκλειο Κρήτης)

                                                                 κρήνη Μοροζίνι ή Λιοντάρια

                Διαβάζω στην ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Βικιπαίδεια  

            Η Κρήνη Μοροζίνι βρίσκεται στη πλατεία Λιονταριών (Ελευθερίου Βενιζέλου) απέναντι από τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, στο κέντρο του Ηρακλείου. Θεωρείται ένα από τα ωραιότερα ενετικά μνημεία του Χάνδακα (Ονομασία του Ηρακλείου Κρήτης) και σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση. Ο λόγος κατασκευής δεν ήταν αισθητικός αλλά η παροχή νερού στην πόλη του Ηρακλείου. Το νερό ερχόταν από το βουνό Γιούχτας στις Αρχάνες με ένα υδραγωγείο 15 χιλιομέτρων που έφτανε στο Ηράκλειο.

 Τα εγκαίνια έγιναν στις 25 Απριλίου του 1628 - γιορτή του Αγίου Μάρκου τότε πολιούχου της πόλης. Εμπνευστής του έργου ήταν ο Φραγκίσκος Μοροζίνι, που έδωσε στην κρήνη το όνομά του.

          Η κρήνη έχει μια δεξαμενή κοσμημένη με ανάγλυφες παραστάσεις από το θαλάσσιο βασίλειο (τρίτωνες, δελφίνια, μυθολογικά τέρατα, θαλάσσιους δαίμονες) καθώς και οικόσημα.

Το νερό έτρεχε από το στόμα τεσσάρων αξονικά τοποθετημένων λεόντων, που στηρίζονταν σε βάθρο στο κέντρο της κρήνης και υποβάσταζαν μαρμάρινη λεκάνη.

.......Πέμπτη σήμερα  21 του Μάρτη. Ο δυνατός νοτιάς που φυσάει  ( η κατάρα του φετινού Χειμώνα για τη Κρήτη)  είναι αιτία να αλλάξω  το πρόγραμμα μου. Αντί να επισκεφθώ το μελισσοκομείο μου όπως είχα προγραμματίσει αποφασίζω να παραμείνω στο Ηράκλειο για ορισμένες μικρές δουλειές αλλά και ένα καφέ στην πλατεία σε αντιστάθμισμα αυτών που έχασα (Το πέταγμα των μελισσών, τα αρώματα της ανθισμένης φασκομηλιάς, της θρύμπας  και της πορτοκαλιάς που πρώιμα, λόγω φετινού καιρού, έχουν <<φουσκώσει>>). 
Στη πλατεία Ελ. Βενιζέλου ή  λιονταριών ή κρήνης του Μοροζίνι βλέπω αυτό που και εσείς βλέπετε στις παρακάτω φωτογραφίες που τράβηξα με το κινητό. 

  Δύο ή τρία  παιδάκια κάνουν το μπάνιο τους στην ......πισίνα της κρήνης Μοροζίνι, τα παπούτσια τους και τα ρούχα τους είναι πάνω στο μνημείο, μια κυρία, η μητέρα τους; κάτι τους λέει σε μια ξένη γλώσσα ενώ άλλα παιδιά, ένα με τα σύνεργα της << δουλειάς>> του στο ώμο του, περιμένουν. Την κυρία θυμάμαι ότι την βλέπω τακτικά στα φανάρια να ζητιανεύει κάνοντας  επιδεικτικά και θεατρικά θα έλεγα, το σταυρό της. Η πρώτη μου σκέψη είναι να τους πω να μαζέψουν τα ρούχα τους και να βγουν έξω. Όμως κάτι με εμποδίζει να το κάνω. Καλύτερα να πάρω την Δημοτική Αστυνομία σκέπτομαι.  Αλλά για στάσου η Δημοτική Αστυνομία είναι δίπλα στο κτίριο της Λότζια είναι δυνατόν να μην τα έχει δει;  και ο κόσμος; όλοι αυτοί οι άνθρωποι που κάθονται στις καρέκλες ακριβώς πίσω από το παγκάκι της τελευταίας φωτογραφίας και τρώνε    τη μπουγάτσα τους ή πίνουν το καφέ τους δεν δείχνουν να βλέπουν κάτι επιλήψιμο. Συνεχίζουν άλλοι  να μιλούν στα κινητά τους, άλλοι  να επικροτούν την ομοψυχία και το θάρρος των Κυπρίων που ... έσωσαν την τιμή των Ελλήνων και άλλοι να συζητούν για τις τράπεζες που έκλεισαν και πως θα πάρουν τα λεπτά τους. Κανείς δεν φαίνεται να παραξενεύεται από αυτό που βλέπω να γίνεται. Μάλλον κάνω λάθος εγώ σκέπτομαι. Ναι! ναι! εγώ κάνω λάθος. Τώρα θυμήθηκα ότι κάπου  έχω διαβάσει ότι......  << Οι  Βενετσιάνικες  και οι οθωμανικές κρήνες  , που σήμερα κοσμούν ως μνημεία την πόλη του Ηρακλείου, στην Ενετική και την Οθωμανική κυριαρχία δημιουργούνται για καθαρά λειτουργικούς λόγους. Το νερό, ήταν απαραίτητο στοιχείο τόσο για την καθημερινή επιβίωση, όσο και αναπόσπαστο στοιχείο στις ισλαμικές θρησκευτικές πρακτικές>>  ... 
Ευτυχώς σκέπτομαι που δεν έκανα κάτι αφού όπως λένε αυτοί που ξέρουν η κρήνη έχει δημιουργηθεί για λειτουργικούς λόγους. Για την λάτρα μας πιο απλά. Η κυρία με τα παιδιά έχουν κάθε δικαίωμα όχι μόνο για το μπάνιο τους αλλά μπορούν να πλύνουν και τα ρούχα τους. Μπορούν μάλιστα να τα κρεμάσουν στα σωληνάκια του νερού που προεξέχουν από τα στόματα των λιονταριών και με την βοήθεια του σημερινού νοτιά να στεγνώσουν τόσο γρήγορα ώστε έγκαιρα και με καθαρά ρούχα να συνεχίσουν την απογευματινή τους βάρδια στα φανάρια της πόλης μας. 
Ξεκινώ για την επιστροφή στο σπίτι σκεπτόμενος ότι αύριο αν αλλάξει ο καιρός θα είμαι στα μελίσσια μου και  στα αρώματα της πανέμορφης φύσης της Λαγκάδας. 
Ενισχυτικό του ότι έκανα το σωστό είναι και το γεγονός ότι, από ότι φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία που τραβήχτηκε, ενώ έφευγα, στην Δικαιοσύνης ακριβώς δίπλα από την πλατεία λιονταριών, η Δημοτική Αστυνομία είναι παρούσα στην περιοχή και θα αντιμετωπίσει και το συγκεκριμένο γεγονός. 

Πάω να δώ το καιρό για αύριο. Όμως γιατί παλεύουν στο μυαλό μου τα λόγια δύο ποιητών;
Από την μια ο Κωστής Παλαμάς με τον Δωδεκάλογο του Γύφτου

[....] και μη έχοντας πιο κάτω άλλο σκαλί
Να κατρακυλήσεις πιο βαθιά
Στου Κακού τη σκάλα
Για τ ανέβασμα ξανά που σε καλεί
Θα αισθανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!
Τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!

και από την άλλη τα λόγια του Χρίστου Κατσιγιάννη

Έλληνες είμαστε διάολε,
Θα βρούμε τρόπο
Να φτιάξουμε και άλλα σκαλιά
Πιο κάτω απ του Κακού τη σκάλα!

Που πάμε; (μέρος δεύτερο)

Κυριακή  σήμερα και συνέχεια στο  που πάμε;

Παρακάτω αντιγράφω αποσπάσματα από το άρθρο η πυραμίδα και το σύνδρομο, του Γιάννη Βαρουφάκη, στο www.protagon.gr - Ολόκληρο μπορείτε να το διαβάσετε από εδώ.

……..Τώρα πια θυμίζουμε, ως χώρα, την Blanche του Streetcar Named Desire – ελληνιστί, σε απίστευτα κακή μετάφραση, το Λεωφορείον ο Πόθος: «I have always relied on the kindness of strangers» ήταν τα τελευταία της λόγια, όπως θα θυμάστε (παραφράζοντας: «Και τώρα βασιζόμαστε την γενναιοδωρία των ξένων……)

…….Πυραμίδες λέγονται τα χρηματοδοτικά σχήματα τα οποία είναι μαθηματικά σίγουρο ότι θα καταρρεύσουν καθώς βασίζονται στην αρχή ότι οι εισπράττοντες εισπράττουν ποσά που ο «κύκλος» εκείνων που πληρώνουν κάποια στιγμή κλείνει και, τότε, καταρρέει όλη η πυραμίδα…….

Κάτι αντίστοιχο κάνει και η ΕΚΤ σήμερα: Δημιουργεί συνθήκες πυραμιδικής χρηματοδότησης του... εαυτού της με θύματα όλη την Ευρωζώνη και, ειδικότερα, τους έλληνες φορολογούμενους. Επειδή η κατηγορία είναι βαριά, απαιτείται να είμαι σαφέστερος. Σήμερα, 20η Αυγούστου, λήγει ένα ομόλογο έκδοσης του ελληνικού δημοσίου. Ένα μεγάλο πακέτο, ονομαστικής αξίας 3,2 δις, αυτής της έκδοσης ανήκει στην ΕΚΤ. Γιατί; Επειδή το καλοκαίρι του 2010, σε μια αποτυχημένη προσπάθεια αναχαίτησης της πτώχευσης της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, η ΕΚΤ αγόραζε, δεύτερο χέρι, ομόλογα αυτών των κρατών. Σήμερα ένα τα ελληνικά ομόλογα λήγει. Και η ΕΚΤ ζητά τα χρήματά της στο ακέραιο, αντίθετα με τους ιδιώτες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες που είχαν αγοράσει από αυτά τα ομόλογα και οι οποίοι (με τραγικότερα θύματα τους μικρο-ομολογιούχους) εξαναγκάστηκαν, από το εγκληματικό PSI [1] των Παπαδήμου-Βενιζέλου, να δεχθούν κούρεμα αυτών των ομολόγων της τάξης του 54% ως προς την ονομαστική και του 75% ως προς την διαχρονική τους αξία. Στην βάση του «τσαμπουκά», η ΕΚΤ απαίτησε, και πέτυχε, την εξαίρεση των δικών της ομολόγων από κούρεμα. Δεδομένου μάλιστα ότι τα ομόλογα αυτά τα αγόρασε κοψοτιμής (περίπου στο 70%) της ονομαστικής αξίας τους, το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο σήμερα θα τα αποπληρώσει στο 100% της ονομαστικής τους αξίας (3,2 δις) σημαίνει ότι η ΕΚΤ θα εισπράξει έως σήμερα το απόγευμα κέρδος 900 εκατομμυρίων ευρώ από την πτωχευμένη χώρα μας. Σκεφτείτε το: Μια Κεντρική Τράπεζα η οποία δανείζει με επιτόκιο 0,75% τις πτωχευμένες τράπεζες της Ευρωζώνης, απαιτεί επιτόκιο 30% από δοσοληψίες με το χρέος του πτωχευμένου ελληνικού δημοσίου!........

……….Και η αποπληρωμή του ποσού των 3,2 δις που γίνεται σήμερα, πως χρηματοδοτείται; Μέσω μιας κλασικής πυραμίδας δημιουργίας της ΕΚΤ, είναι η θλιβερή απάντηση. Παρακολουθείστε πως λειτουργεί:

Τον Ιούλιο, η ΕΚΤ ουσιαστικά ανακοίνωσε ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι πτωχευμένες και, άρα, δεν δέχεται από αυτές εχέγγυα για να τις δανείζει. Αν άφηνε το θέμα εκεί, η ιστορία θα είχε λήξει: οι τράπεζες θα κατέβαζαν ρολλά και η θέση μας στο ευρώ θα ήταν... παρελθούσα. Παράλληλα, τα 3,2 δις που λαμβάνει από το εληνικό δημόσιο η ΕΚΤ σήμερα θα εξαϋλώνονταν... Για να μην συμβεί τίποτα από αυτά, η ΕΚΤ έκλεισε το μάτι στην Τράπεζα της Ελλάδος, επιτρέποντάς της να δέχεται εκείνη ως εχέγγυα περιουσιακά στοιχεία των ελληνικών τραπεζών που, επισήμως, η ΕΚΤ (της οποίας η Τράπεζα της Ελλάδος αποτελεί οργανικό μέρος) δεν θα άγγιζε ούτε με γάντια και να τις δανείζει με ευρώ κοπής της...ΕΚΤ.

Αφού λοιπόν άναψε αυτό το πράσινο φως, η κυβέρνησή μας, αποφασισμένη όπως είναι να παίζει τον ρόλο του υποδειγματικού κρατούμενου, ανακοίνωσε ότι, στις 14 Αυγούστου, όσο εμείς οι θνητοί βρισκόμασταν σε διακοπές, θα εκδώσει 4 δις ευρώ χρέος, υπό την μορφή των λεγόμενων έντοκων γραμματίων τρίμηνης διάρκειας. Ποιος τρελλός αγοράζει τέτοια γραμμάτια; Μα οι πτωχευμένες ελληνικές τράπεζες βέβαια, οι οποίες παίρνουν αυτά τα γραμμάτια, τα δίνουν στην Κεντρική Τράπεζα ως εχέγγυα, δανείζονται 4 δις από την ΕΚΤ με 0,75% από αυτήν ενώ, παράλληλα, χρεώνουν το ελληνικό δημόσιο 4% για την «εξυπηρέτηση». Και τι τα κάνει τα χρήματα που πήρε το πτωχευμένο ελληνικό δημόσιο από την ΕΚΤ, μέσω των πτωχευμένων ελληνικών τραπεζών; Τα αποδίδει στην... ΕΚΤ βεβαίως!........

Κάποιος θα πρέπει να πει, με τρόπο αν όχι αδιαμφισβήτητο τουλάχιστο πιστευτό, στο Γιάννη Βαρουφάκη ότι αυτά που γράφει δεν ισχύουν,    διαφορετικά……..    Αλλοίμονο για τα μελλούμενα!

Που πάμε;

 Είναι μεγάλο το χρονικό διάστημα που έχω να ασχοληθώ με το μπλόγκ.  Το ίδιο συμβαίνει και με τα μελίσσια μου. Το ελάχιστο απαραίτητο. Αιτία η ηλικία;  ο κορεσμός;  η απογοήτευση για το αύριο ;
 Θα δείξει....
Υπαίτιος της σημερινής μου κινητικότητας είναι ο Κώστας Ρεσβάνης και το άρθρο του στο www.protagon.gr  Ε, όχι και στη Κρήτη!    το οποίο αντιγράφω παρακάτω. Αναφέρεται στο ρατσισμό, τη νέα <<γάγγραινα>>  της κοινωνίας μας.

Για να μπούνε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, σπεύδω προκαταβολικά να δηλώσω ότι:  Δεν είμαι ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ!   Επίσης πιστεύω ότι όλοι οι  άνθρωποι που ζουν και εργάζονται νόμιμα σε αυτή την χώρα, τα παιδιά που γεννήθηκαν και ζουν εδώ και δέχονται την Ελληνική παιδεία,  είναι ίσοι, ανεξάρτητα από το τόπο καταγωγής τους, το χρώμα τους ή -κυρίως- την θρησκεία τους.

Ε, όχι και στην Κρήτη!

του Κώστα Ρεσβάνη
Διάβασα χθες την είδηση και έμεινα άφωνος. Ψευτοπαλληκαράδες στο Ηράκλειο Κρήτης και στο Ρέθυμνο χτύπησαν με μαχαίρια και λοστούς κάποιους δυστυχείς αλλοδαπούς δίχως προφανή αιτία. Ποιος διάβολος πότισε με το δηλητήριο του ρατσισμού και της ψευτομαγκιάς τα κοπέλια; Ποια κτήνη νεοφασίστες αντιγράφουν; Πως το ανέχονται οι φίλοι, οι γονείς τους, η κοινωνία της Κρήτης;

Γνώρισα και αγάπησα την Κρήτη και τους Κρητικούς στα τέλη της δεκαετίας του ΄7Ο. Λάτρεψα εκεί τη μεγαλύτερη, κατά τη γνώμη μου, ανθρώπινη αρετή: Την ανιδιοτέλεια. Όπως τότε που βρέθηκα ένα βράδυ με την οικογένεια σε πολύ δύσκολη θέση στις ερημιές και μας συνέδραμαν άνθρωποι που είδαμε για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή μας. Ο αγαπημένος μου φίλος και συνάδελφος Νίκος Βιδάκης μας άνοιξε δρόμους έως τις πιο κρυφές της κρητικής ψυχής, όπως τότε, σε γιορτή στο σπίτι του, κλείστηκε στο δωμάτιό του για να διαμαρτυρηθεί επειδή ένας νεαρός έριξε μια μπαλωθιά. Σταθερά κατά της γιαλαντζί παλληκαριάς, της βίας, του τσαμπουκά και των δήθεν.

Και πιο πριν: Φοιτητής γύρισα την Κρήτη από τη μιαν άκρη στην άλλη με το αντίσκηνο, όπου κι αν βρέθηκα, έβρισκα χαμόγελα, καλωσορίσματα, συναντούσα πόρτες και καρδιές ανοιχτές. Κατά καιρούς είχαμε διαφωνίες στις παρέες της Αθήνας, όταν υποστήριζα ότι έβρισκα σε όλο το νησί στοιχεία που με συγκινούσαν στους Κρητικούς, όπως τον σεβασμό και την αποδοχή στους ξένους, στους αλλοδαπούς, στους «άλλους». Μπορώ να ιστορήσω γεγονότα που κάποιος άσχετος με την Κρήτη θα τα χαρακτήριζε έως και μελό.

Όμως αυτά τα φυλάω βαθιά μέσα μου και ξέρω πως τα έζησα, πως είναι χαραγμένα στην κρητική πέτρα.

Και τώρα; Κρητικόπουλα να χτυπάνε με λοστούς στα κεφάλια πεινασμένους αλλοδαπούς. Να μαχαιρώνουν ανήμπορους Ινδούς στη στάση λεωφορείων! Μπορεί και να μην είναι Κρητικοί, δικαιολογούμαι στον εαυτό μου. Γιατί διαφορετικά πού να κρυφτεί κάποιος όταν νοιώθει ότι τόπος και άνθρωποι που αγάπησε βουλιάζουν κάτω από τα πόδια του; Πώς να ξαναπεί στο γιο του ότι «σε εκείνο το νησί οι άντρες είναι άντρες και οι γυναίκες είναι γυναίκες»; Από ποια κρικέλια να αρπαχτεί κανείς για να μη χαθεί στην κόλαση της απανθρωπιάς που μόλυνε έναν τόπο που τον είχε αποκούμπι;

Royal jelly - Βασιλικός πολτός - παραγωγή

Ο Απρίλης τελειώνει και η δουλειά στα μελίσσια είναι στο υψηλότερο της σημείο. Τα μελίσσια με παλιές  βασίλισσες  (2 ετών) μοιράζονται και γίνεται εισαγωγή βασιλικών κελιών (βασιλοτροφίας) με σκοπό τον Ιούνιο να γίνει συνένωση, στο θυμάρι, με ταυτόχρονη αλλαγή βασίλισσας. Τα υπόλοιπα θέλουν τρέξιμο  διότι φέτος έχω προβλήματα σμηνουργίας. Επίσης ετοιμάζεται βασιλοτροφία για το γέμισμα των κυψελιδίων σύζευξης. 

Μέσα στις απαραίτητες εργασίες φέτος εντάχθηκε και η παραγωγή βασιλικού πολτού με περισσότερο οργανωμένο τρόπο από ότι μέχρι τώρα γινόταν. Για το σκοπό αυτό προμηθεύτηκα  5 συσκευές ΕΖΙ, μελέτησα το DVD του πατέρα Ευάγγελου Καρακάση και γίνεται εφαρμογή   σε 7 μελίσσια έναρξης και 14 αποπεράτωσης. ( Περισσότερα και αναλυτικότερα ελπίζω να παρουσιάσω αργότερα που θα υπάρχει περισσότερος χρόνος). Τα αποτελέσματα μέχρι τώρα είναι σχετικά καλά. Και λέω σχετικά καλά διότι μου παρουσιάστηκαν μερικά προβλήματα τα οποία θα αναφέρω παρακάτω μήπως με βοηθήσει κάποιος φίλος με την άποψή του. Πρώτα όμως θα δούμε μερικές φωτογραφίες.

Εδώ το άλλο μέλος της οικογένειας, η Πόπη, (άκρως απαραίτητη η βοήθειά της), προσεκτικά αφαιρεί μέσα από τα βασιλόκελα το σώμα της λάβρας (το σώμα της  προνύμφης  που ταΐζεται από το μελίσσι με βασιλικό πολτό προκειμένου να γίνει βασίλισσα).   Στη συνέχεια....

...... γίνεται συλλογή. Με την αντλία ο βασιλικός πολτός οδηγείται στο ειδικό μεταλλικό δοχείο μέσα στο οποίο έχει τοποθετηθεί δεύτερο, πλαστικό, δοχείο προκειμένου ο βασιλικός πολτός να μην έρχεται σε επαφή με το μέταλλο ( κίνδυνος οξείδωσης).

Τέλος το πλαστικό δοχείο με τον ΒΠ σκεπάζεται και τοποθετείται αμέσως στο ψυγειάκι. Από εκεί θα μοιραστεί  σε φιαλίδια των 10 gr. τα οποία άμεσα θα μπουν σε καταψύκτη. Δίδεται μεγάλη προσοχή διότι το <<θαύμα>> που λέγεται βασιλικός πολτός πρέπει να φθάσει στον πελάτη φρέσκος και με όλες τις ιδιότητές του.

Τώρα τα προβλήματα που αναφέρω παραπάνω ότι συνάντησα. Ενώ η βασίλισσα γεννά στο σύνολο των κελιών της συσκευής ΕΖΙ, ( το βλέπω κατά τον απεγκλωβισμό της Β+). Τρεις μέρες μετά που προχωρώ στον εμβολιασμό τα 2/3 περίπου των κελιών έχουν μέλι ( έχουν καταστρέψει τα αυγά). Αυτό έγινε ορισμένες φορές και κυρίως τις ημέρες που εδώ στην Κρήτη είχαμε συνθήκες καλοκαιρινού καύσωνα ( Απρίλιος και 30 με 32 βαθμούς Κελσίου). Επίσης τρεις μέρες μετά την γέννα που προχωρώ στον εμβολιασμό στα μελίσσια έναρξης η πλειοψηφία της γέννας είναι ακόμα στο στάδιο του αυγού (ξαπλωμένο)  και λίγα έχουν <<σκάσει>> σε σκουλήκι. Αν ο εμβολιασμός γίνει την τέταρτη μετά την γέννα ημέρα τα αποτελέσματα είναι καλύτερα, όμως βγαίνω έξω από το πρόγραμμα μια που ο αριθμός των συσκευών που χρησιμοποιώ σε συνδυασμό με τα μελίσσια έναρξης και αποπεράτωσης στηρίζεται στον εμβολιασμό μετά την τρίτη ημέρα.